|  | ### Zebur (Psalms)
| Ana Sayfa

## Bölüm 22

Müzik şefi için - "Tan geyiği" makamında

Davut'un mezmuru

1 Tanrım, Tanrım, neden beni terk ettin?

Niçin bana yardım etmekten,

Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?

2 Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun,

Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.

3 Oysa sen kutsalsın,

İsrail'in övgüleri üzerine taht kuran sensin.

4 Sana güvendiler atalarımız,

Sana dayandılar, onları kurtardın.

5 Sana yakarıp kurtuldular,

Sana güvendiler, aldanmadılar.

6 Ama ben insan değil, toprak kurduyum,

İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.

7 Beni gören herkes alay ediyor,

Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki:

8 "Sırtını RAB'be dayadı, kurtarsın bakalım onu,

Madem onu seviyor, yardım etsin!"

9 Oysa beni ana rahminden çıkaran,

Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.

10 Doğuşumdan beri sana teslim edildim,

Ana rahminden beri Tanrım sensin!

11 Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda,

Yardım edecek kimse yok.

12 Boğalar kuşatıyor beni,

Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.

13 Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi

Ağızlarını açıyorlar bana.

14 Su gibi dökülüyorum,

Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;

Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.

15 Gücüm çömlek parçası gibi kurudu,

Dilim damağıma yapışıyor;

Beni ölüm toprağına yatırdın.

16 Köpekler kuşatıyor beni,

Kötüler sürüsü çevremi sarıyor,

Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.

17 Bütün kemiklerimi sayar oldum,

Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.

18 Giysilerimi aralarında paylaşıyor,

Mintanım için kur'a çekiyorlar.

19 Ama sen, ya RAB, uzak durma;

Ey gücüm benim, yardımıma koş!

20 Canımı kılıçtan,

Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!

21 Kurtar beni aslanın ağzından,

Yaban öküzlerinin boynuzundan.

Yanıt ver bana!

22 Adını kardeşlerime duyurayım,

Topluluk ortasında sana övgüler sunayım:

23 Ey sizler, RAB'den korkanlar, O'na övgüler sunun!

Ey Yakup soyu, O'nu yüceltin!

Ey İsrail soyu, O'na saygı gösterin!

24 Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı,

Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi;

Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.

25 Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta,

Senden korkanların önünde sunacağım adaklarımı.

26 Yoksullar yiyip doyacak,

RAB'be yönelenler O'na övgü sunacak.

Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!

27 Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RAB'be dönecek,

Ulusların bütün soyları O'nun önünde yere kapanacak.

28 Çünkü egemenlik RAB'bindir,

Ulusları O yönetir.

29 Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak

Ve O'nun önünde yere kapanacak,

Toprağa gidenler,

Ölümlerine engel olamayanlar,

Eğilecekler O'nun önünde.

30 Gelecek kuşaklar O'na kulluk edecek,

Rab yeni kuşaklara anlatılacak.

31 O'nun doğruluğunu,

"Rab yaptı bunları" diyerek,

Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.

| Back | Next