|  | ### İbraniler (Hebrews)
| Ana Sayfa

## Bölüm 1

Oğul meleklerden üstündür

1 Tanrı eski zamanlarda peygamberler aracılığıyla birçok kez ve çeşitli yollardan atalarımıza seslendi.

2 Bu son çağda da her şeyin mirasçısı olarak belirlediği ve aracılığıyla evreni yarattığı kendi Oğluyla bize seslenmiştir.

3 Oğul, Tanrı'nın yüceliğinin parıltısı ve O'nun varlığının öz görünümüdür. Kudretli sözüyle her şeyi devam ettirir. Günahlardan arınmayı sağladıktan sonra, yücelerde ulu Tanrı'nın sağında oturdu.

4 Meleklerden ne kadar üstün bir adı miras aldıysa, onlardan o kadar da üstün olmuştur.

5 Çünkü Tanrı meleklerin herhangi birine,

«Sen benim Oğlumsun,
bugün ben sana Baba oldum,»

ya da «Ben O'na Baba olacağım,
O da bana Oğul olacak»

demiş midir?

6 Ve yine Tanrı ilk doğanı dünyaya gönderirken diyor ki, «Tanrı'nın bütün melekleri O'na tapınsınlar.»

7 Melekler için,

«Kendi meleklerini rüzgârlar,
hizmetkârlarını ateş alevleri yapar» diyor.

8 Ama Oğul için şöyle diyor:

«Ey Tanrı, tahtın sonsuzluk boyunca kalıcıdır,
ve adalet asası senin egemenliğinin asasıdır.

9 Doğruluğu sevdin, kötülükten nefret ettin.
Bunun için Tanrı, senin Tanrın,
seni sevinç yağıyla
arkadaşlarından daha çok meshetti.»

10 Yine diyor ki,

«Ya Rab, başlangıçta
yerin temellerini sen attın.
Gökler de senin ellerinin yapıtıdır.

11 Onlar yok olacak, ama sen kalıcısın.
Hepsi bir giysi gibi eskiyecek.

12 Onları bir kaftan gibi düreceksin
ve bir giysi gibi değiştirilecekler.
Ama sen hep aynısın,
yılların tükenmeyecektir.»

13 Tanrı meleklerin herhangi birine,

«Ben düşmanlarını
senin ayaklarının altına serinceye dek,
sağımda otur»

demiş midir?

14 Bütün melekler, kurtuluşu miras alacaklara hizmet etmek için gönderilen görevli ruhlar değil midir?

| Back | Next